کنوانسیون ممنوعیت و اقدام فوری برای محو بدترین اشکال کار کودک و توصیهنامه مکمل آن به شرح پیوست تصویب و به دولتجمهوری اسلامی ایران اجازه داده میشود اسناد تصویب را تودیع نماید.
فهرست انواع کارهای مضر موضوع بند (ت) ماده (3) کنوانسیون توسط وزارت کار و امور اجتماعی با هماهنگی وزارتخانههایبهداشت، درمان و آموزش پزشکی و صنایع و معادن و جهاد کشاورزی و کانون و انجمنهای صنفی کارفرمایان و کانون شوراهای اسلامی کار تهیه و برای تصویب به هیأت وزیران ارائه خواهد شد.
اشخاصی که کودکان را به کارهای موضوع بند (ت) ماده (3) کنوانسیون بگمارند، مشمول مجازاتهای ماده (172) قانون کار مصوب1369.8.29 مجمع تشخیص مصلحت نظام میباشند و پروانه کار آنها توسط دستگاه ذیربط بهطور موقت لغو خواهد شد. در خصوص سایر بندهایماده (3) طبق قوانین موضوعه خواهد بود. آییننامه اجرائی این تبصره که متضمن موارد اشتغال افراد از شانزده سال به بالا در کارهای موضوع بند (ت) ماده (3) کنوانسیون نیز میباشد، توسطوزارتخانههای کار و امور اجتماعی و صنایع و معادن تهیه و به تصویب هیأت وزیران خواهد رسید.
وزارتخانههای کار و امور اجتماعی و صنایع و معادن مسؤولیت اجرای این کنوانسیون و توصیهنامه مکمل آن و نیز نظارت بر اعمالاین مقررات را در کارگاهها برعهده دارند و برنامههای اجرائی را طراحی و با هماهنگی و موافقت سازمان مدیریت و برنامهریزی کشور به دستگاههایاجرائی ابلاغ خواهند کرد. بسمالله الرحمن الرحیم پیوست شماره (1) کنوانسیون ممنوعیت و اقدام فوری برای محو بدترین اشکال کار کودک کنفرانس عمومی سازمان بینالمللی کار؛ با دعوت هیأت مدیره دفتر بینالمللی کار هشتاد و هفتمین اجلاس خود را در تاریخ اول ژوئن 1999 میلادی (1378.3.11 هجری شمسی) در ژنوبرگزار نمود، و باتوجه به نیاز به تصویب اسناد جدید به منظور ممنوعیت و محو بدترین اشکال کار کودک، به عنوان اولویت عمده برای اقدام ملی و بینالمللی، ازجمله همکاری و مساعدت بینالمللی، برای اجرای کنوانسیون و توصیهنامه حداقل سن برای پذیرش اشتغال مصوب سال 1973 میلادی (1352هجری شمسی) که کماکان اسناد اساسی در زمینه کار کودک میباشند، و باتوجه به اینکه محو مؤثر بدترین اشکال کار کودک مستلزم اقدام فوری و جامع با در نظر داشتن اهمیت آموزش و پرورش پایهای رایگان و نیاز به دورساختن کودکان مورد نظر از تمامی این نوع کارها و تأمین بازپروری و سازگاری اجتماعی آنها ضمن توجه به نیازهای خانوادههای آنها میباشد، و با یادآوری قطعنامه مربوط به محو کار کودک مصوب کنفرانس بینالمللی کار در اجلاس هشتاد و سوم آن در سال 1996 میلادی (1375 هجریشمسی)، و با پذیرش اینکه کار کودک تا حد زیادی معلول فقر است و اینکه راه حل درازمدت در رشد پایدار اقتصادی منتهی به پیشرفت اجتماعی، به ویژه تسکینفقر و آموزش و پرورش همگانی، قرار دارد، و با یادآوری کنوانسیون حقوق کودک مصوب 20 نوامبر 1989 میلادی (برابر با 1368.8.20 هجری شمسی) مجمع عمومی سازمان ملل متحد، و با یادآوری اعلامیه سازمان بینالمللی کار در مورد اصول و حقوق اساسی کار و سند تکمیلی آن، مصوب هشتاد و ششمین اجلاس کنفرانس بینالمللیکار در 1998 میلادی (1377 هجری شمسی)، و با یادآوری اینکه برخی از بدترین اشکال کار کودک موضوع سایر اسناد بینالمللی هستند، به ویژه کنوانسیون کار اجباری، 1930 میلادی (1309 هجریشمسی)، و کنوانسیون مکمل سازمان ملل متحد در زمینه لغو بردگی، تجارت برده، و نهادها و شیوههای مشابه بردگی، 1956 میلادی (1325 هجریشمسی)، و با تصمیم به تصویب برخی پیشنهادها در رابطه با کار کودک که چهارمین بند از دستور کار اجلاس است، و با عزم به اینکه این پیشنهادها شکل کنوانسیون بینالمللی به خود بگیرد، کنوانسیون زیر را که میتواند به عنوان کنوانسیون بدترین اشکال کار کودک، 1999 میلادی (1378 هجری شمسی)، خوانده شود در هفدهمین روزژوئن سال یکهزار و نهصد و نود و نه میلادی (1378.3.27 هجری شمسی) تصویب مینماید.