به منظور بررسی و تحقیقات اپیدمیولوژیک و پیشگیری منطقهای و تنظیم آماری بیماریهای سرطانی، کلیه مؤسسات درمانی،آزمایشگاههای آسیبشناسی و تشخیص طبی اعم از دولتی و غیر دولتی مکلفند در مناطق معینی از کشور که امکانات لازم موجود است هر بافت و نمونهای را که به هر عنوان "تشخیص، درمان و تجسس" از بدن انسان زنده نمونهبرداری میشود، مورد آزمایش قرار دهند و چنانچه به موارد سرطانی و یا مشکوک به سرطان برخورد نمودند، نتیجه آزمایش و اطلاعات مورد لزوم را طبق ضوابطی که در آییننامه اجرایی این قانون تعیین خواهد شد،محرمانه به مراکزی که وزارت بهداری تعیین خواهد کرد، ارسال دارند.
متخلفین از این قانون از طریق نظام پزشکی تحت تعقیب قرار خواهند گرفت.
تشخیص و تعیین مناطقی که این قانون در آنها به مورد اجراء گذاشته خواهد شد با وزارت بهداری است.
آییننامه اجرایی این قانون حداکثر ظرف مدت سه ماه از تاریخ تصویب تهیه و پس از تأیید وزیر بهداری قابل اجراء است.