تعریف و عرصه های سبک زندگی اسلامی ـ ایرانی ۱ـ۱ـ تعریف: منظومه الگوهای زیستی انتخابی و نسبتاً پایدار، مبتنی بر نظامهای اعتقادی، علمی، اخلاقی، معنوی و موازین شرعی اسلام که بر بستر زیستبوم ایران، در ساحتهای چهارگانۀ روابط با خدا، خود، انسان ها و دنیا و دستاوردهای بشری، در جهت شکلگیری تمدن نوین اسلامی با سازوکارهای حکمرانی در دولت اسلامی در مواجهه با سبکهای زندگی معارض و رقیب تقویت میشود. ۲ـ۱ـ عرصههای سبک زندگی ذیل ساحتهای روابط انسانها: الف. ساحت رابطه با خدا: ۱ـ۲ـ۱ـ معنویت، مناسک عبادی و شعائر دینی؛ ب. ساحت رابطه با خود: ۲ـ۲ـ۱ـ تحصیل، تربیت اخلاقی و اندیشه ورزی؛ ۳ـ۲ـ۱ـ تنظیم زمان، فراغت و تفریحات؛ ۴ـ۲ـ۱ـ مدیریت سلامت و حفظ بدن (بهداشت و ورزش)؛ ۵ـ۲ـ۱ـ تغذیه؛ ج. ساحت رابطه با انسانها: ۶ـ۲ـ۱ـ پوشش، آرایش و مُد؛ ۷ـ۲ـ۱ـ رفتارهای اقتصادی و الگوی مصرف؛ ۸ـ۲ـ۱ـ کسب و کار و کارآفرینی؛ ۹ـ۲ـ۱ـ ازدواج، روابط جنسی و روابط خانوادگی؛ ۱۰ـ۲ـ۱ـ تعاملات اجتماعی و اخلاق شهروندی؛ ۱۱ـ۲ـ۱ـ رفتار سیاسی؛ د. ساحت رابطه با دنیا و دستاوردهای بشری: ۱۲ـ۲ـ۱ محیط زیست و طبیعت؛ ۱۳ـ۲ـ۱ـ فناوریهای نو، فضای مجازی و رسانههای جمعی و اجتماعی؛ ۱۴ـ۲ـ۱ـ شهرسازی، معماری و طراحی فضاهای زندگی.
سایر عرصههای سبک زندگی اسلامی ـ ایرانی، با توجه به رهنمودهای مقام معظم رهبری(مدظله العالی) و عرصههای نوظهور علم و فناوری و با در نظر گرفتن نیازهای زندگی، پس از تصویب ستاد هماهنگی و راهبری اجرای نقشهی مهندسی فرهنگی کشور، به این مجموعه افزوده خواهد شد و برنامه تقسیم کار ملی آن به جدول پیوست اضافه خواهد شد تا در چارچوب این سند، برنامه سبک زندگی در آن محورها تنظیم و تصویب شود.