به وزارت دارایی اجازه داده میشد که بقایای مالیاتهای تا سال 31 (عملکرد 1330) را اعم از مالیات بر درآمد و مستغلات و مزروعی و غیرهدر هر مرحلهای که هست ولو منجر به صدور اجراییه شده باشد از طریق کدخدا منشی با توجه به صلاح دولت یا مؤدیان توافق و حل و فصل نموده و از مطالبه جریمه و زیان دیر کردی که تعلق گرفته صرفنظر کند. مواردی که قبلاً از طریق توافق قطعیت یافته و همچنین مالیاتهایی که منجر به تقسیط شدهاعم از این که تقسیط به موجب سند رسمی به عمل آمده باشد یا به طریق دیگر مشمول این ماده نخواهد بود.
وزارت دارایی در مورد مؤدیانی میتواند مقررات این تصویبنامه را اعمال نماید که تقاضای توافق خود را کتباً در ظرف چهلوپنج روز ازتاریخ صدور تصویبنامه به اداره ذیربط تسلیم نمایند.
از مؤدیانی که تقاضای توافق کرده باشند حداکثر ظرف مدت دو ماه از تاریخ تقاضای مؤدی برای توافق دعوت به عمل خواهد آمد و چنانچهمؤدی با نماینده او (یا ولی و قیم در مورد صغیر و محجور) در جلسه توافق حضور پیدا نکند با مذاکره در باب توافق به نتیجهای نرسد پرونده بهمرحلهای که قبلاً بوده اعاده میگردد. وزیر دارایی میتواند مدتهای مندرج در تبصره یک و صدور این تبصره را برای یک نوبت به مدت مناسبی تمدیدنماید.
مالیاتهایی که قبلاً قطعی شدهاند به اتکاء این تصویبنامه و تقاضای توافق از قطعیت خارج نخواهد شد ولی به مجرد دریافت تقاضای توافقاز مؤدی عملیات تعقیبی و وصول تا حصول نتیجه توافق که مدت آن از تاریخ دعوت بیش از دو ماه نخواهد بود متوقف خواهد ماند و پس از انقضاءمدت فوق و عدم حصول توافق امر تعقیب و وصول بر طبق قوانین و مقررات قبلی کماکان ادامه خواهد یافت.
طرز پرداخت مالیاتی که بر اساس توافق تعیین میشود باید در صورت مجلس توافق قید گردد و چنانچه مؤدی در ظرف مدت معین و تحتشرایطی که در صورت مجلس قید گردید مالیات تعیین شده را واریز ننماید وزارت دارایی موظف است مبلغ توافق را با احتساب پنجاه درصد جریمه و زیان دیرکرد از مؤدی وصول نماید.
وزارت دارایی میتواند از تعقیب و مطالبه اصل جریمه و زیان دیرکرد بدهی مؤدیانی که برای هر سال مالیاتی موضوع ماده فوق کمتر از دوهزار ریال (اصل مالیات) مدیون هستند و تاکنون امکان وصول حاصل نشده است صرفنظر نماید.