رفتن به محتوای اصلی
دادیکا
رَستان
متنِ ماده

مدیر و کارکنان و کارشناسان منتصب بوسیله او، در انجام وظایف خود، نباید از دولت یا هیچ مقام خارج از صندوق کسب تکلیف کنند یا از آنان دستوری بگیرند. آنها از هرگونه اقداماتی که ممکن است در موقعیت آنها به عنوان کارمندان بین‌المللی تأثیر داشته باشد، پرهیز خواهند کرد. هر دولت متعاهد به نوبه خود متعهد می‌شود که به ویژگی منحصراً بین‌المللی مسؤولیتهای مدیر و کارکنان و کارشناسان منتصب توسط وی احترام قائل شده و سعی بر اعمال نفوذ بر آنان در انجام مسؤولیتهای آنها نداشته باشد. امور مالی ماده30ـ لازم‌الاجراء شدن

  1. این پروتکل دوازده ماه پس از تاریخی که در آن شرایط ذیل تأمین شوند لازم‌الاجراء خواهد شد: الف ـ حداقل هشت دولت اسناد تصویب، پذیرش، تأیید یا الحاق خود را نزد دبیرکل سازمان تودیع نموده باشند، و ب ـ دبیر کل سازمان، اطلاعاتی را مطابق ماده (29) دریافت نموده باشد مبنی بر این که اشخاص مسؤول پرداخت حق عضویت به موجب ماده (10) کنوانسیون صندوق (1971) به صورت اصلاح شده توسط این پروتکل طی سال تقویمی قبل مجموعاً مقدار حداقل چهارصد و پنجاه میلیون تن نفت مشمول حق عضویت دریافت نموده‌اند.
  2. با این حال، این پروتکل پیش از لازم‌الاجراء شدن کنوانسیون مسؤولیت (1992) لازم‌الاجراء نخواهدشد.
  3. برای هر دولتی که پس از حصول شرایط مذکور در بند (1) برای لازم‌الاجراء شدن، این پروتکل را مورد تصویب، پذیرش، تأیید یا الحاق قرار دهد، پروتکل 12 ماه پس از تاریخ تودیع سند مربوطه توسط دولت مزبور لازم‌الاجراء خواهد گردید.
  4. هر دولتی می‌تواند، در زمان تودیع سند تصویب، پذیرش، تأیید یا الحاق خود در رابطه با این پروتکل اعلام نماید که سند مزبور برای منظور این ماده تا انقضاء مدت شش ماه مذکور در ماده (31) اثر نخواهد یافت.
  5. هر دولتی که مطابق بند قبل اعلامیه‌ای را صادر نموده است می‌تواند در هر زمان، اعلامیه مزبور را از طریق صدور یک اطلاعیه خطاب به دبیرکل سازمان پس بگیرد. پس گرفتن اعلامیه در تاریخی که اطلاعیه مزبور دریافت شود، اثر خواهد یافت و فرض بر آن است که هر دولتی که چنین عملی را انجام می‌دهد، سند تصویب، پذیرش، تأیید یا الحاق خود در رابطه با این پروتکل را در همان تاریخ تودیع نموده است.
  6. هر دولتی که مطابق بند (2) ماده (13) پروتکل (1992) جهت اصلاح کنوانسیون مسؤولیت (1969) اعلامیه‌ای صادر نموده است، صادر کننده اعلامیه به موجب بند (4) این ماده نیز تلقی خواهد شد. پس گرفتن اعلامیه صادره طبق بند (2) ماده (13) فوق‌الذکر، به منزله پس گرفتن اعلامیه مطابق بند (5) این ماده نیز محسوب خواهد شد. ماده 30ـ مسؤولیت‌های دولت نگهدارنده کنوانسیون (الف) دولت نگهدارنده مراتب زیر را به دولتهای متعاهد و دبیرخانه اطلاع خواهد داد: (1) امضای کنوانسیون حاضر و هریک از پروتکل‌های آن و سپردن اسناد تصویب، پذیرش، موافقت یا الحاق طبق ماده 27. (2) تاریخی که کنوانسیون و هر یک از پروتکل‌های آن طبق مفاد ماده 28 لازم‌الاجراء می‌گردد. (3) اطلاعیه مربوط به تصمیم دیگر که طبق مواد 20 و 21 تسلیم می‌شود. (4) اعلام مربوط به خروج که طبق ماده 29 تسلیم می‌گردد. (5) اصلاحیه‌های مصوبه در مورد کنوانسیون و هریک از پروتکل‌ها و پذیرش آنها از طرف دولتهای متعاهد و تاریخ لازم‌الاجرا شدن اصلاحیه‌های مزبور طبق مقررات ماده 20. (6) تصویب الحاقیه‌های جدید و اصلاحیه هر یک از الحاقیه‌ها طبق ماده 21. ب ـ دولت نگهدارنده ظرف شش ماه از تاریخ لازم‌الاجراشدن کنوانسیون اولین شورا را تشکیل خواهد داد. نسخه اصلی کنوانسیون حاضر و هریک از پروتکلهای آن و هریک از الحاقیه‌های مربوط به کنوانسیون یا مربوط به پروتکل‌های آن یا نسخه اصلی هریک از اصلاحیه‌های مربوط به کنوانسیون یا پروتکل‌ها یا به هریک از الحاقیه‌های کنوانسیون یا الحاقیه‌های پروتکل‌ها به دولت نگهدارنده یعنی دولت کویت سپرده خواهد شد. دولت نگهدارنده نسخه‌هایی از آنها را برای کلیه دول مربوطه خواهد فرستاد و کلیه اسناد و همه اقدامات بعدی مربوط به آنها را طبق ماده 102 منشور ملل‌متحد در دبیرخانه سازمان ملل‌متحد به ثبت خواهد رساند. در تأیید مراتب فوق نمایندگان تام‌الاختیار امضاء‌کننده زیر که از طرف دولتهای خود به آنها اجازه لازم داده شده است کنوانسیون حاضر را امضاء نموده‌اند. این کنوانسیون در تاریخ بیست و چهارم آوریل سال یکهزار و نهصد و هفتاد و هشت (برابر با 5/2/1357) در کویت به زبانهای عربی، انگلیسی و فارسی که هر سه متن آن بطور متساوی معتبر می‌باشد به تصویب رسید. در صورت بروز اختلاف راجع به تفسیر و تعبیر یا اجرای این کنوانسیون یا پروتکل‌های آن متن انگلیسی معتبر خواهد بود. پروتکل همکاری منطقه‌ای برای مبارزه با آلودگی ناشی از نفت و سایر مواد مضره در موارد اضطراری (کویت ـ 24 آوریل 1978 برابر با 5/2/1357) دولتهای متعاهد: عضو کنوانسیون منطقه‌ای کویت برای همکاری در زمینه حمایت از محیط زیست دریایی در برابر آلودگی (که از این پس کنوانسیون نامیده خواهد شد) با آگاهی از ضرورت و توجه خاص به امکان دائمی وقوع حوادث غیرمترقبه که ممکن است منجر به آلودگی مهم بوسیله نفت یا سایر مواد مضره گردد و لزوم همکاری و اتخاذ اقدامات مؤثر برای مقابله با آنها؛ با وقوف بر این که تدابیر موجود برای مقابله با موارد اضطراری آلودگی لازم است که در سطوح ملی و منطقه‌ای افزایش یابد تا بتوان با این مشکل به نحو کامل و جامع و به نفع منطقه مقابله نمود؛ به شرح زیر موافقت نموده‌اند:
رستان · پژوهش پیوسته

از متن قانون، به دنیای منابع

منابع را کشف کنید، دلیل ارتباط را ببینید و پرونده پژوهش خودتان را بسازید.

ورود به میز پژوهش
مرکز پژوهش شما

ماده ۳۰ کنوانسیون بین المللی تأسیس یک صندوق بین المللی برای جبران خسارت ناشی از آلودگی نفتی با اعمال اصلاحات پروتکل (۱۹۹۲)

۰ارتباط ثبت‌شده
۰ منبع

ارتباط‌های این منبع هنوز نمایه نشده‌اند

از متن سند یا جستجوی بانک قوانین، پژوهش را ادامه دهید.

جستجو در بانک قوانین

این فهرست ارتباط‌های ثبت‌شده در رستان است؛ نبود یک منبع در فهرست به معنی نبود آن نیست. یادداشت ارتباط از متن و جایگاه حقوقی سند جداست.

میز پژوهش رستان

مقایسه منابع منتخب

پرسشی درباره‌ی این ماده دارید؟

سوالِ خودتان را بپرسید

پرسش رایگان ثبت می‌شود و وکلای عضوِ رستان پاسخ می‌دهند. اگر پرونده‌ی مشخصی دارید، از وکیلِ تأییدشده‌ی استانِ خودتان مشاوره بگیرید.