متنِ ماده
- بدین وسیله یک صندوق بینالمللی جهت جبران خسارت آلودگی تحت عنوان صندوق بینالمللی جبران خسارت آلودگی نفتی (1992) که از این پس صندوق نامیده خواهدشد با اهداف ذیل تأسیس میگردد: الف ـ پرداخت غرامت در ازای خسارت آلودگی به میزانی که پوشش حمایتی ارائه شده توسط کنوانسیون مسؤولیت (1992) کافی نیست. ب ـ به اجراء درآوردن مقاصد مذکور در این کنوانسیون.
- صندوق در هر یک از دولتهای متعاهد به عنوان یک شخص حقوقی است که بر طبق قوانین آن دولت قادر به داشتن حقوق و تکالیف است و میتواند مقابل دادگاههای آن دولت، طرف جریان دادرسی واقع شود. هر دولت متعاهد بایستی مدیر صندوق را (که از این پس «مدیر» خوانده میشود) به عنوان نماینده قانونی صندوق بشناسد. ماده2ـ این کنوانسیون منحصراً شامل موارد ذیل خواهد بود: الف ـ خسارت آلودگی ایجاد شده: 1ـ در سرزمین، و همچنین دریای سرزمینی یک دولت متعاهد، و 2ـ در منطقه انحصاری اقتصادی یک دولت متعاهد که براساس حقوق بینالملل تعیین شده است، یا اگر یک دولت متعاهد چنین منطقهای را تعیین ننموده است، در منطقهای فراتر و مجاور با دریای سرزمینی آن دولت که براساس حقوق بینالملل توسط آن دولت تعیین شده است که این منطقه نباید بیش از 200 مایل دریایی از خط مبدأیی که عرض دریای سرزمینی از آن اندازهگیری میشود امتداد یابد. ب ـ اقدامات پیشگیرانه جهت پیشگیری یا به حداقل رساندن خسارت مزبور، در هر محلی که انجام شوند. ماده 2ـ شمول جغرافیایی (الف) کنوانسیون حاضر شامل محدوده دریایی منطقه است که از جنوب محدود است به خطوطی که نقاط جغرافیایی زیر را به هم وصل میکند: از رأس ضربت علی به مختصات 16 درجه و 39 دقیقه شمالی و 53 درجه و 3 دقیقه و 30 ثانیه شرقی، به نقطهای با مختصات 16 درجه شمالی و 53 درجه و 25 دقیقه شرقی، به نقطهای با مختصات 17 درجه شمالی و 56 درجه و 30 دقیقه شرقی، به نقطهای با مختصات 20 درجه و 30 دقیقه شمالی و 60 درجه شرقی، سپس به رأس الفاسته با مختصات 25 درجه و 4 دقیقه شمالی و 61 درجه و 25 دقیقه شرقی. (که از این پس منطقه دریایی نامیده خواهد شد). (ب) محدوده دریایی شامل آبهای داخلی دولتهای متعاهد نخواهد بود مگر در مواردی که به نحوی دیگر در کنوانسیون حاضر و یا در هریک از پروتکلهای مربوطه تعیین شده باشد. ماده 2 (1) دولتهای متعاهد در انجام کلیه اقدامات لازم و مؤثر برای حفاظت نوار ساحلی و منافع مربوطه یک یا چند دولت متعاهد در برابر خطر یا اثرات آلودگی ناشی از وجود نفت یا سایر مواد مضره در محیط زیست دریایی که بر اثر موارد اضطراری در دریا بوجود آمده همکاری خواهند نمود. (2) دولتهای متعاهد سعی خواهند کرد رأساً یا از طریق همکاریهای دوجانبه یا چندجانبه طرحهای مقابله با موارد اضطراری در دریا و وسایل و تجهیزات خود را برای مبارزه با آلودگی ناشی از نفت یا سایر مواد مضره در منطقه دریایی حفظ و تقویت نمایند. وسایل مذکور بخصوص شامل تجهیزات موجود و کشتی و هواپیما و نیروی انسانی آماده برای انجام عملیات در موارد اضطراری خواهد بود.
اصطلاحاتِ این مادهاز واژهنامهی ترمینولوژی حقوقی
خواندهآیین دادرسی
شخصی که دعوا علیه او اقامه شده و باید در برابر ادعای خواهان از خود دفاع کند.
صفحهی اصطلاح رستان · پژوهش پیوسته
از متن قانون، به دنیای منابع
منابع را کشف کنید، دلیل ارتباط را ببینید و پرونده پژوهش خودتان را بسازید.
ورود به میز پژوهشمرکز پژوهش شما
ماده ۲ کنوانسیون بین المللی تأسیس یک صندوق بین المللی برای جبران خسارت ناشی از آلودگی نفتی با اعمال اصلاحات پروتکل (۱۹۹۲)
۰ارتباط ثبتشده
ارتباطهای این منبع هنوز نمایه نشدهاند
از متن سند یا جستجوی بانک قوانین، پژوهش را ادامه دهید.
جستجو در بانک قوانیناین فهرست ارتباطهای ثبتشده در رستان است؛ نبود یک منبع در فهرست به معنی نبود آن نیست. یادداشت ارتباط از متن و جایگاه حقوقی سند جداست.
پرسشی دربارهی این ماده دارید؟
سوالِ خودتان را بپرسید
پرسش رایگان ثبت میشود و وکلای عضوِ رستان پاسخ میدهند. اگر پروندهی مشخصی دارید، از وکیلِ تأییدشدهی استانِ خودتان مشاوره بگیرید.