رفتن به محتوای اصلی
دادیکا
رَستان
دیوان عدالتمعتبر

رأی شماره ۳۸۶ابطال بخشنامه شماره 148/621 مورخ 22/1/83 دفتر امور بهداشت و درمان سازمان مدیریت و برنامهریزی کشور

نظر به اینکه مطابق تبصره 2 ماده 11 قانون مربوط به خدمت پزشکان و پیراپزشکان مصوب 1375/2/12 مشمولان موضوع قانون، مستخدم دولت نبوده بلکه وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی با شرایط مورد نظر مقنن صرفاً اجازه استخدام آنان را…

شماره رأی
۳۸۶
تاریخ رأی
۱۳۸۹/۰۹/۲۲
مرجع صدور
هیأت عمومی دیوان عدالت اداری
مطالعه را به پژوهش تبدیل کنید

این سند به چه منابعی وصل است؟

دلیل ارتباط‌ها را ببینید، منابع را مقایسه کنید و مسیر مطالعه خودتان را بسازید.

۰ ارتباط ثبت‌شده مقایسه منابع پرونده شخصی
کشف ارتباط‌ها

متن رأی

نظر به اینکه مطابق تبصره 2 ماده 11 قانون مربوط به خدمت پزشکان و پیراپزشکان مصوب 1375/2/12 مشمولان موضوع قانون، مستخدم دولت نبوده بلکه وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی با شرایط مورد نظر مقنن صرفاً اجازه استخدام آنان را دارد و حکم مقرر در ماده 6 قانون نظام هماهنگ پرداخت کارکنان دولت مصوب سال 1370 ناظر به این افراد نمی‎باشد و حسب مواد یک و 14 قانون خدمت پزشکان و پیراپزشکان مصوب 1375 فارغ التحصیلان رشته‎های گروه پزشکی مکلف به خدمت در مناطق مورد نیاز وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی و تشکیلات تابعه بوده و همچنین وزارت مذکور نیز موظف به تخصیص سهمیه جداگانه برای مناطق محروم و نیازمند کشور از دستیاران تخصصی است. لذا بخشنامه معترض‎عنه که پرداخت فوق‎العاده جذب مشاغل تخصصی به مشمولان قانون مربوط به خدمت پزشکان و پیراپزشکان را غیر موجه اعلام کرده است، مغایرتی با قانون نداشته و قابل ابطال نمی‎باشد. معاون قضایی دیوان عدالت اداری - مبشری Powered by Froala Editor Powered by Froala Editor Powered by Froala Editor

گزارش پرونده و آرای متعارض

بسم الله الرحمن الرحیم تاریخ: 22 آذر 1389 کلاسه پرونده: 89/6 شماره دادنامه: 386 مرجع رسیدگی: هیات عمومی دیوان عدالت اداری شاکی: سازمان بازرسی کل کشور موضوع شکایت و خواسته: ابطال بخشنامه شماره 148/621 مورخ 22/1/83 دفتر امور بهداشت و درمان سازمان مدیریت و برنامه‎ریزی کشور گردشکار: قایم مقام سازمان بازرسی کل کشور طی نامه شماره 108092/88/302 مورخ 22/12/88، اعلام داشته است: بخشنامه شماره 148/621 مورخ 22/1/83 دفتر بهداشت و درمان سازمان مدیریت و برنامه‎ریزی کشور مبنی بر رد برقراری فوق‎العاده جذب مشاغل تخصصی برای مشمولان قانون خدمت پزشکان و پیراپزشکان مصوب 1375 در این سازمان مورد بررسی قرار گرفت که ماحصل موضوع به شرح زیر اعلام می‎گردد: مطابق ماده 11 قانون خدمت پزشکان و پیراپزشکان مصوب 1375، مشمولان آن قانون از لحاظ حقوق و مزایا و امور رفاهی (مرخصی‎های استحقاقی، استعلاجی، بدون حقوق، پاداش، کمک های غیر نقدی و بیمه عمر و درمان و حادثه و سایر مزایا) تابع قوانین و مقررات استخدام کشوری و قانون نظام هماهنگ پرداخت کارکنان دولت می‎باشند و چنانچه به دستگاه دیگر معرفی گردند که دارای مقررات استخدامی خاص می‎باشند، تابع ضوابط حقوقی و رفاهی آن دستگاه خواهند بود. علی‎رغم صراحت منطوق ماده فوق‎الذکر دایر بر برخورداری مشمولان این قانون از کلیه حقوق و مزایای کارکنان رسمی دولت و از جمله پرداخت فوق‎العاده جذب مشاغل تخصصی به آنها، مدیرکل دفتر امور بهداشت و درمان سازمان مدیریت و برنامه‎ریزی براساس بخشنامه شماره 1481/621 مورخ 22/1/83، با رد موافقت وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی استدلال نموده است که مشمولان قانون فوق الاشاره تکلیف قانونی خویش را به جا می‎آورند و لذا پرداخت مزایای مندرج در ماده موصوف به مشمولین آن قانون غیر موجه است. بـا توجه بـه اینکه این قسمت از بخشنامه (محروم نمودن افراد واجد شرایط از دریافت فوق‎العاده جذب مشاغل تخصصی) با نص ماده 11 قانون خدمات پزشکان و پیراپزشکان مخالفت دارد، لذا استدعا دارد موضوع جهت ابطال بخشنامه مارالذکر در هیات عمومی دیوان مطرح و از تصمیمات متخذه این سازمان را مطلع نمایند. رییس امور حقوقی معاونت توسعه مدیریت و سرمایه انسانی ریاست جمهوری طی لایحه دفاعیه شماره 20161/231 مورخ 10/5/89، ضمن ارسال تصویر نظریه ابرازی شماره 20161/222 مورخ 24/4/89، دفتر امور نظام های جبران خدمت آن معاونت، اعلام داشته است: 1- با توجه به ماده 4 قانون جذب نیروی انسانی به نقاط محروم و دورافتاده و مناطق جنگی مصوب 1367/12/7 مجلس شورای اسلامی، کسانی که موظف به انجام وظیفه در مناطق محروم و دورافتاده و مناطق جنگی بوده‎اند، فوق‎العاده جذب مناطق محروم به آنان تعلق نمی‎گرفته و این در حالی است که مشمولین قانون مربوط به خدمت پزشکان و پیراپزشکان مصوب 12/2/75 مجلس شورای اسلامی، موظف به خدمت در مناطق محروم هستند و لذا فوق‎العاده جذب مناطق محروم به آنان تعلق نمی‎گرفته است. 2- با توجه به دادنامه شماره 292 مورخ 1379/10/11 هیات عمومی دیوان عدالت اداری، نظرات ابرازی سازمان مدیریت و برنامه‎ریزی کشور سابق، قابل رسیدگی در آن هیات نمی‎باشد. با عنایت به مراتب فوق تقاضای رد شکایت را دارد. رییس امور نظام های جبران خدمت آن معاونت نیز، به موجب نامه پیش گفته اشعار داشته است: بر اساس مواد 1 و 14 قانون مربوط به خدمت پزشکان و پیراپزشکان مصوب 12/2/75 مجلس شورای اسلامی، مشمولین این قانون مکلفند در مناطق مورد نیاز وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی و واحدهای تابعه و وابسته آن وزارت در مناطق محروم و نیازمند کشور خدمت نمایند. بنابراین پرداخت فوق‎العاده جذب مشاغل تخصصی و همچنین فوق‎العاده جذب نقاط محروم و دور افتاده جنگی به آنان در حین انجام طرح نیروی انسانی موظف و قبل از اجرای قانون مدیریت خدمات کشوری (1388/1/1) فاقد وجاهت قانونی می‎باشد. در ضمن با اجرای قانون اخیرالذکر در سال 1388 و عدم پیش‎بینی فوق‎العاده‎های یاد شده، ادامه پرداخت فوق‎العاده مذکور به آنان مجوزی نداشته است و با توجه به مفاد ماده 11 قانون مربوط به خدمت پزشکان و پیراپزشکان، مشمولان قانون مـذکور از لحاظ حقوق و مزایا و امـور رفاهی و رعایت سایـر مقررات اداری و استخدامی، تابع ضوابط و مقررات مورد عمل در دستگاهی که طرح مربوط را در آن دستگاه طی می‎نماید، می‎باشند. بنابراین با توجه به این که حقوق و مزایای کارمندان وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی از تاریخ 1/1/88، بر اساس قانون مدیریت خدمات کشوری و بخشنامه شماره 14593/200 مورخ 1388/2/21 تعیین و برقرار گردیده است، لذا مشمولان قانون مذکور نیز از تاریخ 1388/1/1 از لحاظ تعیین حقوق و مزایا، مشمول قانون و بخشنامه یاد شده می‎باشند. هیات عمومی دیوان عدالت اداری در تاریخ فوق با حضور روسا، مستشاران و دادرسان علی‎البدل شعب دیوان تشکیل و پس از بحث و بررسی و انجام مشاوره با اکثریت آراء بـه شرح آتی مبادرت بـه صدور رای می‎نماید.

همه‌ی آرای وحدت رویه در بانک قوانین

درباره‌ی اعتبار این متن: این نسخه برای مطالعه و ارجاع سریع منتشر شده است. مبنای هر اقدام قضایی باید نسخه‌ی رسمیِ منتشرشده در روزنامه‌ی رسمی باشد.