رأی شماره ۲۷۷ابطال قسمت دوم از بند 2 بخشنامه شماره 5 قانون نوسازی صنایع سازمان تامین اجتماعی
نظر به این که بند 2 بخشنامه شماره 5 قانون نوسازی صنایع حوزه فنی و درآمد سازمان تامین اجتماعی متضمن حکمی در مغایرت با ماده 10 قانون « تنظیم بخشی از مقررات تسهیل نوسازی صنایع کشور و اصلاح ماده 113 قانون برنامه سوم توسعه…
- شماره رأی
- ۲۷۷
- تاریخ رأی
- ۱۳۹۰/۰۷/۱۱
- مرجع صدور
- هیأت عمومی دیوان عدالت اداری
این سند به چه منابعی وصل است؟
دلیل ارتباطها را ببینید، منابع را مقایسه کنید و مسیر مطالعه خودتان را بسازید.
متن رأی
نظر به این که بند 2 بخشنامه شماره 5 قانون نوسازی صنایع حوزه فنی و درآمد سازمان تامین اجتماعی متضمن حکمی در مغایرت با ماده 10 قانون « تنظیم بخشی از مقررات تسهیل نوسازی صنایع کشور و اصلاح ماده 113 قانون برنامه سوم توسعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی جمهوری اسلامی ایران مصوب 1382/5/26 و قانون اصلاح مواد 9 و 10 قانون مذکور مصوب 1385/10/26» نیست. بنابراین مخالفتی با قانون ندارد و قابل ابطال به نظر نمی‎رسد. معاون قضایی دیوان عدالت اداری- علی مبشری Powered by Froala Editor Powered by Froala Editor Powered by Froala Editor Powered by Froala Editor
گزارش پرونده و آرای متعارض
بسم الله الرحمن الرحیم شماره دادنامه: 277 تاریخ دادنامه: 1390/7/11 کلاسه پرونده: 89/335 شاکی: آقایان هوشنگ پورزارع و محسن سینایی مرجع رسیدگی: هیات عمومی دیوان عدالت اداری موضوع شکایت و خواسته: ابطال قسمت دوم از بند 2 بخشنامه شماره 5 قانون نوسازی صنایع سازمان تامین اجتماعی گردش کار: شکات به شرح دادخواست تقدیمی و لایحه تکمیلی مورخ 1389/4/29 اعلام کرده‎اند که به موجب ماده 10 قانون « تنظیم بخشی از مقررات تسهیل نوسازی صنایع کشور و اصلاح ماده (113) قانون برنامه سوم توسعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی جمهوری اسلامی ایران مصوب 1382» به کارفرمایان واحدهای صنعتی و تولیدی اجازه داده شده است که تا پایان برنامه سوم توسعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی جمهوری اسلامی ایران به ازای هر اشتغال جدید، یک نفر از کارکنان خود را با سابقه بیش از 25 سال پرداخت حق بیمه بازنشسته کنند و به موجب قانون اصلاح مواد 9 و 10 قانون یاد شده مصوب 1385/10/26، اجرای قانون تا پایان برنامه چهارم توسعه تمدید شده است. نظر به این که سازمان تامین اجتماعی به موجب بند 2 بخشنامه مورد اعتراض، شرط اجرای ماده 10 قانون مذکور را دارا بودن بیش از 25 سال سابقه پرداخت حق بیمه در تاریخ تصویب قانون اصلاح مواد 9 و 10 قانون تنظیم بخشی از مقررات تسهیلات و نوسازی صنایع کشور و اصلاح ماده 113 قانون برنامه سوم مصوب 1385/10/26 معین کرده است و به این وسیله مدت اجرای قانون را از پایان قانون برنامه چهارم توسعه (1388/8/15) به تاریخ تصویب قانون اصلاحی مذکور (1385/10/26) تقلیل داده است مصوبه مورد شکایت را با قوانین مذکور مغایر دانسته و ابطال بند 2 آن را خواستار شده‎اند. سازمان تامین اجتماعی به موجب لایحه دفاعیه شماره 3473/7100 مورخ 1389/10/11 در پاسخ به شکایت، توضیح داده است که: استنباط شاکیان از بخشنامه مزبور صحیح نیست و تصریحی نیز در بخشنامه بر این مبنا وجود نداشته است و عملکرد و رویه واحدهای اجرایی سازمان بر خلاف این ادعاست و چنانچه بیمه شده 25 سال سابقه مقرر را در تاریخ معرفی و ثبت در دبیرخانه (و نه تصویب قانون) داشته باشد برقراری مستمری بازنشستگی وی بلامانع خواهد بود و معیار احراز سنوات (25 سال) تا پایان مدت اعتبار قانون یاد شده است و رد شکایت شاکی را درخواست کرده است. هیات عمومی دیوان عدالت اداری در تاریخ یاد شده با حضور روسا، مستشاران و دادرسان علی‎البدل شعب دیوان تشکیل شد و پس از بحث و بررسی، با اکثریت آراء به شرح آتی به صدور رای مبادرت می‎کند.
همهی آرای وحدت رویه در بانک قوانین
دربارهی اعتبار این متن: این نسخه برای مطالعه و ارجاع سریع منتشر شده است. مبنای هر اقدام قضایی باید نسخهی رسمیِ منتشرشده در روزنامهی رسمی باشد.