رفتن به محتوای اصلی
دادیکا
رَستان
دیوان عدالتمعتبر

رأی شماره ۲۱رأی شماره ۲۱ هیأت عمومی دیوان عدالت اداری

نظر به وظایف و مسیولیت های هیات عمومی دیوان عدالت اداری در زمینه رسیدگی به اعتراض نسبت به مدلول آراء قطعی، ایجاد وحدت رویه قضایی و رسیدگی و امعان نظر نسبت به مصوبات و مقررات دولتی از جهات مقرر در ماده 25 قانون دیوان…

شماره رأی
۲۱
تاریخ رأی
۱۳۸۳/۰۱/۳۰
مرجع صدور
هیأت عمومی دیوان عدالت اداری
مطالعه را به پژوهش تبدیل کنید

این سند به چه منابعی وصل است؟

دلیل ارتباط‌ها را ببینید، منابع را مقایسه کنید و مسیر مطالعه خودتان را بسازید.

۰ ارتباط ثبت‌شده مقایسه منابع پرونده شخصی
کشف ارتباط‌ها

متن رأی

نظر به وظایف و مسیولیت های هیات عمومی دیوان عدالت اداری در زمینه رسیدگی به اعتراض نسبت به مدلول آراء قطعی، ایجاد وحدت رویه قضایی و رسیدگی و امعان نظر نسبت به مصوبات و مقررات دولتی از جهات مقرر در ماده 25 قانون دیوان عدالت اداری است، نظر به اینکه موضوع اعتراض و شکایت شاکی از جمله عناوین فوق الذکر محسوب نمی شود و جنبه موردی دارد لذا قابل طرح و رسیدگی و امعان نظر در هیات عمومی دیوان نیست و پرونده جهت رسیدگی به موضوع به شعبه اول بدوی دیوان ارجاع می گردد. رییس هیات عمومی دیوان عدالت اداری - درّی نجف آبادی Powered by Froala Editor Powered by Froala Editor

گزارش پرونده و آرای متعارض

کلاسه پرونده: 168/81 شاکی:آقایان سیروس و ایرج هاشمی موضوع:ابطال مصوبات شماره7293/5/4 مورخ15/7/1378 و 7295/5/4 مورخ15/7/1378 مدیریت امور اراضی شهرستان سمیرم تاریخ رای:یکشنبه 30 فروردین 1383 شماره دادنامه: 21 مقدمه: شاکی طی دادخواست تقدیمی اعلام داشته اند، مدیریت امور اراضی بدون استعلام از منابع طبیعی بموجب نامه شماره59/3/9739 مورخ 28/9/75 هیات میزان 30 هکتار از اراضی واگذار شده به اینجانبان را به گروه مشاع واگذار می نماید و چون هیات مواجه با واگذاری اراضی غیر می شود بموجب مصوبه‌های شماره7295/5/4 مورخ1378/7/15 و 7293/5/4 مورخ 15/7/78 ده هکتار از اراضی واگذاری و ملک طلق اینجانبان را کسر می نمایند. علیهذا چون پس از انتقال و فروش اراضی مدیریت امور اراضی مالکیتی بر رقبه مزبور نداشته و مال غیر را به دیگری انتقال داده است و قانوناً مجاز به تقلیل اراضی واگذار شده به اینجانبان نبوده تقاضای ابطال مصوبه های مورد شکایت را دارد. مدیر امور اراضی استان اصفهان در پاسخ به شکایت مذکور طی نامه شماره 100156/7/4 مورخ 7/2/82 اعلام داشته اند، ادعای شاکیان به عرصه‌های واگذاری غیر واقع است، زیرا که به میزان کاهش یافته در تصرف مالکانه داشته اندو مابه التفاوت آن در تصرف گروههای مشاع مجاور بوده که واگذاری آنها مقدم بر واگذاری اراضی شاکیان است. بنابراین هر چند که قرارداد فروش هم منعقد گردیده ولی چون معامله تماماً موجود نیست لذا می‌بایست قراردادهای فروش اقساطی منعقده نیز به تبع مصوبه شماره7295/5/4 مورخ15/7/78 شورای هیات 7 نفره واگذاری و احیاء اراضی استان اصفهان اصلاح شود که در مانحن فیه شورای مذکور این اختیارات را برابر بند یک ماده 20 و ماده 12 و قسمت (ب) از مبحث سوم از آیین نامه اجرایی لایحه قانونی اصلاح لایحه قانونی واگذاری و احیاء اراضی در حکومت جمهوری اسلامی ایران مصوب 31/2/59 شورای انقلاب نموده اند. بنابراین شاکیان نمی توانند زمینی که در تصرف ندارند مدعی مالکیت آن باشند. هیات عمومی دیوان عدالت اداری در تاریخ فوق به ریاست حجت الاسلام والمسلمین دری نجف‌آبادی و با حضور روسای شعب بدوی و روسا و مستشاران شعب تجدید نظر تشکیل و پس از بحث و بررسی و انجام مشاوره با اکثریت آراء بشرح آتی مبادرت بصدور رای می نماید.

همه‌ی آرای وحدت رویه در بانک قوانین

درباره‌ی اعتبار این متن: این نسخه برای مطالعه و ارجاع سریع منتشر شده است. مبنای هر اقدام قضایی باید نسخه‌ی رسمیِ منتشرشده در روزنامه‌ی رسمی باشد.