مشمولین قانون تأمین اجتماعی طبق شرایط زیر حق استفاده از مستمری بازنشستگی موضوع این قانون را خواهند داشت. الف - با داشتن حداقل سی سال تمام سابقه پرداخت حق بیمه مقرر برای استفاده از مستمری بازنشستگی با هر قدر سن. ب - بیمهشدگانی که بیش از بیست سال تمام و کمتر از سی سال تمام سابقه پرداخت حق بیمه مقرر را داشته باشند، مشروط بر این که مجموع سنو سابقه پرداخت حق بیمه آنان در مورد بیمهشدگان مرد هفتاد و در مورد بیمهشدگانی زن از رقم شصت و پنج کمتر نباشد. کسر سال در این موردمحاسبه نخواهد شد و برای جمع کردن سن و سابقه پرداخت حق بیمه فقط سالهای کامل منظور میگردد. ج - بیمهشدگانی که بیش از پنج سال و کمتر از ده سال تمام سابقه پرداخت حق بیمه مقرر را دارند و سن بیمه شده مرد از شصت و سن بیمه شدهزن از پنجاه و پنج سال تمام متجاوز باشد میتوانند درخواست بازنشستگی نمایند مشروط بر این که مابهالتفاوت حق بیمه تا ده سال تمام را به مأخذمتوسط حقوق یا مزد خود با نرخ سیزده درصد به طور یک جا به سازمان بپردازند. چنانچه به تشخیص سازمان پرداخت یک جا میسر نباشد،مابهالتفاوت حق بیمه تا ده سال به اقساط ماهانه از مستمری آنان کسر خواهد شد، حداکثر مدت تقسیط برابر با مدت پرداخت مابهالتفاوت حق بیمهخواهد بود.
حداکثر پنج سال به سابقه پرداخت حق بیمه، بیمهشدگان حائز شرایط بندهای الف و ب این ماده افزوده خواهد شد و در هر حال جمعسابقه پرداخت حق بیمه از سی و پنج سال تجاوز نخواهد کرد.
پرداخت حق بیمه مدتی که به موجب تبصره 1 به سابقه پرداخت حق بیمه، بیمهشدگانی افزوده میگردد به عهده دولت است و سازمانبرنامه و بودجه مکلف است با اعلام سازمان تأمین اجتماعی مبالغ مربوط را در بودجه کل کشور منظور نموده و پس از تصویب بودجه به طور یک جا بهسازمان تأمین اجتماعی بپردازد.