سازمان بهزیستی کشور مکلف است در سال 1360 به کشاورز سالمند مقیم روستا در اجرای این آییننامه حداکثر معادل مبلغ سههزار ریال (3000) درماه به شرط دارا بودن شرایط زیر کمک نماید. الف ـ سن وی در تاریخ 1360.1.1 متجاوز از شصت سال تمام باشد. ب ـ از هیچگونه مستمری، حقوق بازنشستگی و وظیفه، کمک نهادهای انقلابی و ارگانهای و مؤسسات دولتی و غیردولتی بهرهمند نبوده و فاقد هر گونه درآمدو یا امکانات مالی دیگر که به طور متعارف برای تأمین هزینههای او تکافو نماید باشد. پ ـ حرفه اصلی او کشاورزی و یا رشتههای وابسته به آن باشد ولو آن که به علت از کارافتادگی از این کار دست کشیده باشد.
تبصره ۱
افرادی که حرفه اصلی آنها در روستا کشاورزی و یا رشتههای وابسته به آن بوده ولی روستا را ترک نموده و در شهر سکونت اختیار کردهاند در صورتمجدد و مستمر در روستا و دارا بودن سایر شرایط لازم میتوانند از کمک موضوع این آییننامه برخوردار شوند.
تبصره ۲
زنانی که در امر کشاورزی و رشتههای وابسته به آن با شوهران خود همکاری مؤثر داشته و یا دارند در صورت واجد بودن سایر شرایط لازم میتواننداز این کمک بهرهمند شوند و در صورتی که زن و شوهر هر دو دارای شرایط لازم باشند هر یک به طور جداگانهای از کمک موضوع این آییننامه استفاده خواهندنمود. در صورتی که مرد کشاورز روستانشین دارای بیش از یک زن باشد که همه آنها ضمن دارا بودن سایر شرایط لازم با او در امر کشاورزی همکاری داشته و یادارند فقط یکی از نان نام برده هر کدام که به تشخیص شوهر در کار کشاورزی همکاری مؤثرتری داشته است علاوه بر خود او استحقاق دریافت کمک را خواهدداشت.
تبصره ۳
ملاک تشخیص سن کشاورزان سالمند در اجرای این آییننامه شناسنامهای است که در تاریخ تصویب این آییننامه در دست دارند.