روایتی مستند از یک زندگی اثرگذار
شیخالطائفه، مؤلف «المبسوط» و دو کتاب از کتب اربعه — فقیهی که فقه امامیه را از پاسخهای موردی به دستگاهی نظاممند و استدلالی بدل کرد و حوزهٔ نجف را بنیاد نهاد.
ادامه مطلبفقه امامیه، اصول فقه
شیخالطائفه، مؤلف «المبسوط» و دو کتاب از کتب اربعه — فقیهی که فقه امامیه را از پاسخهای موردی به دستگاهی نظاممند و استدلالی بدل کرد و حوزهٔ نجف را بنیاد نهاد.
آغاز آشنایی با میراث شیخ طوسی: المبسوط فی فقه الإمامیة
شیخالطائفه، مؤلف «المبسوط» و دو کتاب از کتب اربعه — فقیهی که فقه امامیه را از پاسخهای موردی به دستگاهی نظاممند و استدلالی بدل کرد و حوزهٔ نجف را بنیاد نهاد.
ادامه مطلبتولد در طوس
دوره فعالیت و اثرگذاری
المبسوط فی فقه الإمامیة
درگذشت
لقبِ «شیخالطائفه» را در فقه امامیه به یک نفر میدهند. وقتی متنی بیقید «الشیخ» میگوید، منظور ابوجعفر محمد بن حسن طوسی است.
در رمضان ۳۸۵ هجری قمری در طوسِ خراسان زاده شد و برای تحصیل به بغداد رفت. پس از آنکه آشوبهای بغداد کتابخانه و خانهاش را از میان برد، به نجف مهاجرت کرد و حوزهٔ علمیهای را آنجا بنیاد گذاشت که تا امروز پابرجاست. در ۲۲ محرم ۴۶۰ در همانجا درگذشت. شمار آثارش را تا ۵۱ عنوان نوشتهاند.
مهمترین کارِ شیخ طوسی در مقدمهٔ المبسوط توضیح داده شده. او میگوید فقه امامیه را متهم میکنند به اینکه دامنهاش تنگ است و فقط به مسائلی میپردازد که در روایات آمده. پاسخ او نوشتنِ کتابی بود که مسائلِ فرضی را هم — آنچه در فقه «تفریع» مینامند — بررسی میکند.
این جابهجایی، تغییر در جنسِ کار است: از گردآوریِ پاسخهای موجود، به ساختنِ دستگاهی که بتواند برای پرسشِ تازه هم پاسخ تولید کند. هر فقه و هر نظام حقوقی که مدعیِ پاسخگویی به آینده باشد، ناچار همین گذار را کرده است.
سنتی که محقق حلی و علامه حلی ادامه دادند، و سرانجام به منابع تدوین قانون مدنی ایران رسید، از همینجا آغاز میشود.
مسیرهای موضوعی برای ادامه مطالعه در تالار مشاهیر.